W niedzielę, 8 marca, w Bazylice Katedralnej w Pelplinie odbyły się uroczyste obchody 554. rocznicy poświęcenia tej świątyni. Uroczystej Mszy Świętej o godzinie 10:00 przewodniczył Biskup Diecezjalny Ryszard Kasyna. Słowo Boże do zgromadzonych wiernych, a także do słuchaczy diecezjalnego Radia Głos, skierował ks. kan. dr hab. Tomasz Huzarek.
Na początku swojej homilii ks. Huzarek nawiązał do bogatej historii diecezji oraz samej katedry pelplińskiej, przypominając również o długiej tradycji kapituły katedralnej, sięgającej 1251 roku. Kaznodzieja podkreślił, że dbanie o piękno tego miejsca oraz nieustanne wysiłki wkładane w jego renowację mają jeden nadrzędny cel. Cała ta historia i troska służą mianowicie temu, aby w przestrzeni świątyni, w słowie i sakramentach, każdy wierzący mógł osobiście spotkać żywego, obecnego Chrystusa.
Opierając się na czytaniach z trzeciej niedzieli Wielkiego Postu, ks. Huzarek ukazał głęboką analogię między ewangelijną historią Samarytanki przy studni a historią Zacheusza. Wskazał, że w obu przypadkach to Jezus był inicjatorem spotkania z drugim człowiekiem. Zbawiciel potrafił zmieniać swoje plany i przełamywać ówczesne konwenanse – takie jak przechodzenie przez terytorium Samarii czy odpoczynek przy studni w największy skwar dnia – aby dotrzeć do osób zagubionych. Choć Zacheusz sam przygotował sobie miejsce na drzewie, to właśnie od Jezusa usłyszał deklarację, że musi On zatrzymać się w jego domu. Kapłan zwrócił uwagę, że zarówno bogaty celnik Zacheusz, jak i Samarytanka zmagali się z odrzuceniem społecznym. Niosąc ogromny ciężar swoich błędnych decyzji życiowych i grzechów, oboje spotykali się z pogardą oraz niechęcią otoczenia, a spotkanie z Chrystusem miało na celu zdjęcie z ich barków tego balastu.
Podsumowując swoje rozważania, ks. Tomasz Huzarek przypomniał, że nadrzędnym celem przyjścia Jezusa na świat jest uwolnienie człowieka od grzechu, z którym o własnych siłach nie potrafi on sobie poradzić. Tylko Chrystus ma moc przywrócenia nas do jedności z Ojcem, stanowiącej prawdziwe źródło „wody żywej”. Kaznodzieja zaznaczył przy tym, że uzdrowienie relacji z Bogiem w naturalny sposób prowadzi do odnowienia i uporządkowania naszych relacji z innymi ludźmi.
Obecny czas Wielkiego Postu jest zatem szczególnym zaproszeniem do powrotu do Ojca i ponownego odkrycia naszej tożsamości jako Jego dzieci.
źródło: radioglos.pl
fot. Michał Mierzejewski
